ശേഷം

കരിനീല നയനങ്ങൾക്കുള്ളിലായെന്നുടെ
മിഴിവെട്ടമുണ്ടാകുമെന്നും
പനിനീർ ചുവപ്പെഴും ചുണ്ടിണയ്ക്കുള്ളിലെൻ
നിശ്വാസമുണ്ടാകുമെന്നും  
കറുകൂന്തൽ ചുറ്റിലെ തുളസിത്തലപ്പിലെൻ
കരസ്പർശമുണ്ടാകുമെന്നും
കുളുർനെറ്റിയിൽ ചേർന്ന കളഭാമൃതത്തിലെൻ
വിരൽത്തുമ്പിളവേൾക്കുമെന്നും

ഇനിയില്ല ഞാനെന്നു പലരും മൊഴിയവെൻ
കരതലം നിന്നെ തലോടും
തനിയെയെന്നോർത്ത് നിൻ മിഴികളിൽ ജലകണം
പൊടിയുമ്പോൾ ഞാനോടിയെത്തും
അരികിലായ് ഞാൻ വന്നു നിൽക്കവേ എന്നെ
നീയറിയാതെ വീണ്ടും വിതുമ്പും
മിഴിനീരു പോലും തുടയ്ക്കുവാനാകാതെ
വെറുതേയടുത്തു ഞാൻ നിൽക്കും

ഋതു മാറി വിരിയുന്ന തൊടിയിലെ മലരുകൾ
കൊഴിയവേ ഞാനും വിരിയും
പൂവാങ്കുരുന്നിലയോരത്തിരുന്നു ഞാൻ
ഹരിതാഭമായി വിളങ്ങും
തോപ്പിലെ തൈമാവിൻ ചോട്ടിലായ് നിന്നെ ഞാൻ
കുഞ്ഞിളംകാറ്റായ് തഴുകും
മുറ്റത്തിറങ്ങവെ നിൻ കുളുർനെറ്റിയിൽ
ചെറുമഴത്തുള്ളിയായണയും

പടിവാതിൽ ചാരിയ പകലുകൾ രാവുകൾ
പലതങ്ങ് മാറി നിറയും
പല മഴക്കാലങ്ങൾ നിറവെയിൽ നേരങ്ങൾ
ഉപവസന്തങ്ങൾ മറയും
മറവിയിൽ ഞാൻ മെല്ലെ നിലതെറ്റി വീഴവെ
കനവിലായ് നിന്നെപ്പുണരും
അറിയില്ല നീയെന്നെ അരികിലിരിക്കിലും
അകലത്തു നോക്കി വിതുമ്പും